tinka's profileTINKA'S ALLERHANDEPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
TINKA'S ALLERHANDEOver mijn dagelijkse belevenissen, die soms avontuurlijk zijn en af en toe over mijn geloof in Jezus, die in menselijke gestalte, God gelijk zijnde, naar de aarde kwam om ieder, die dat aanneemt, een nieuw leven te geven.
|
|||||||||||||||||||||||
|
Bedankt voor je bezoek!
miezers geurtswrote:
Welcome to the Space world Tinka :-) Je hebt kennelijk iemand gevonden dat nu eindelijk dat You Tubefilmpje voor je heeft geinstalleerd. Er is dus nog hoop.
Fijne zomer!
Mies
29 July
Cybermum variawrote:
Fijne Paasdagen Tinka. xxBea
11 Apr.
Lipkje Visserwrote:
Nou Tinka, het wordt tijd dat je je verhuisverhaal gaat vertellen. Het is toch waar dat je nu in een prachtig apartementje zit?
Het is zo jammer dat , tegelijk met je verhuizing, je vertelader dichtgeslibd lijkt... Ik hoop van niet, want je inspireert mensen altijd weer met je prachtige verhalen.
Het leven is moeilijk, er is pijn en verdriet, maar maak er geen drama van, zegt Barbara J.. Vind jij ook toch?
Doei! Lieve groetjes van Brecht.
3 Apr.
Cybermum variawrote:
Waar blijf je nou? Ik mis je verhalen. Altijd de moeite waard. Wens je een ontspannen weekend, lekker achter de kachel met een boek ofzo. xxBea
10 Jan.
Ciscawrote:
Lieve Tinka
Vandaag op nieuwjaarsdag kom ik je een gezegend 2009 toewensen
Veel liefs Cisca
1 Jan.
|
06 December Nog maar een keer proberenJa, ik weet het, ik heb jullie schandalig in de steek gelaten. En het was niet dat ik geen zin had in spacen en ook niet dat ik flauw van jullie was, maar ik durfde niet meer. Heuh?????? Durfde niet meer??? Nee, want ik had alleen maar narigheid te melden en ik raakte in een dip en vond dat jullie niks hadden aan mijn belevenissen. En dat vind ik eigenlijk nog, maar die lieve Mies stuurde me gisteren een prettige-feestdagen-kaartje (zonder enig verwijt) en toen begon ik me schuldig te voelen en dacht "Laat ik eens ff op de space kijken". Daar las ik al jullie belangstellende berichten en ik zakte ff weg in een diep schuldcomplex, waar ik maar vlug uit klom door te bedenken dat ik gauw een log moest schrijven. Allemaal hartelijk dank voor jullie lieve aandacht.
Aan de eerstge-opereerde knie is niks te doen volgens ortho. Volgens de scan zitten alle schroeven en moeren en de ijzeren knie op de juiste plek en dat ik nog pijn heb ligt aan mij. Het zit tussen de oren, volgens ortho. Hij zei er bij dat hij niet zei dat ik geen pijn heb. Ik zei "Bedoelt u dat het psychisch is?" ,Nou nee, dat had ie niet gezegd, zei ie. De man had een vreselijk raar verhaal. Ik was te jong geweest voor de operatie. Dat had ie al vaker gezegd hoor. Het is je reinste kul, want ik ken mensen die veel jonger zijn dan ik en die ook nieuwe knieën kregen. Maar goed, ik vroeg ortho wat dat dan zou als ik te jong was geweest. Moet het bij jonge ouderen dan mis gaan of zo-iets? Of krijgen zij een mindere kwaliteit nieuwe knie, terwijl zij er toch niks aan kunnen doen dat zij te jong, maar wel versleten, zijn? Nou nee, meende hij, maar als ik ouder was geweest dan zou ik nu tevreden zijn, daar ouderen blij en dankbaar zijn als ze nog van het toilet naar de kamer kunnen lopen. Het kwam er op neer dat ik wel te jong was, maar me nu maar 20 jaar ouder moet voelen. Ik zei "Nou, daar zit ik dan met die belofte dat ik nu zou lopen als een kievit". Ik was perplex. Daar maakte hij gebruik van door te zeggen dat ik ook verder maar geen onderzoeken moet laten doen, want daar zou ik niets aan hebben. Juist doordat hij dat zo zei dacht ik "Nu ga ik zeker onderzoeken laten doen in Alkmaar" (Het zou me niets verbazen als zou blijken dat ze de verkeerde maat in mijn knieën hebben gezet of dat ze er ouwe, roestige, 2e hands knieën in hebben gezet). Maar ik ben nog niet toe gekomen aan verdere onderzoeken, want ik moet altijd naar zo-iets toegroeien. Je moet dan eerst praten met je huisdokter en die moet dan meewerken en aangezien ik het een beetje had gehad met dokters schoof ik het voor me uit. Inmiddels was het ook steeds kouder geworden en ging ik zo weinig mogelijk naar buiten omdat het ùren op de elektrische deken vergt vòòr ik weer warm ben. Bovendien is de tweede geopereerde knie ook steeds meer pijn gaan doen. Nu gooi ik het maar een beetje op de dip en de kou. Toch ben ik nu flink geworden en heb in mijn agenda genoteerd dat ik maandag een afspraak met de huisarts maak. Dat kwam ook wel doordat ik nu een terminale mevrouw begeleid, die ooit ook een nieuwe knie kreeg waar het niet goed mee kwam. Die heeft toen geen tweede nieuwe knie genomen. Ze vertelde dat men later ontdekt had dat die eerste knie niet goed gegaan was doordat zij toen al suikerziekte gehad moet hebben en door suikerziekte schijnt zo'n kunstknie problemen te geven. Nu denk ik niet direkt dat ik misschien suikerziekte heb, maar door wat die mevrouw vertelde begon ik wel te denken dat er misschien iets anders kan zijn waardoor al die knie-operaties niet uitpakken zoals de bedoeling was. En dus moet de huisarts maar één of ander uitgebreid onderzoek bedenken, want als het zó doorgaat kan ik het verder wel vergeten. Dus ik wil een second opinion in Alkmaar (of Amsterdam) en een uitgebreid onderzoek, maar de volgorde moet hij dan maar bedenken. Ondertussen ben ik ook regelmatig op huizenjacht. Dat is een crime zeg. Niets gaat normaal. Je moet, als je bericht hebt gekregen dat jij kandidaat nr. 1 bent (en ik ben vaak kandidaat nr. 1 omdat al die jaren dat ik hier woon meetellen), contact opnemen met de huidige bewoner om het huis te bekijken. Nu heb ik al 2 keer gehad dat de huidige bewoner eenvoudigweg onbereikbaar is. Ze laten je een boodschap inspreken en bellen domweg niet terug. Ik bel dan uiteraard weer, maar niks terugbellerij. Tja, dan moet ik de woningstichting meedelen dat ik het huis niet kan accepteren. Een andere keer betrof het een leuke 55+ flat met alarm, maar de huidige bewoner maakte me verward door alsmaar te drammen over overname van rails en kast zus en gordijn zo, waardoor ik nauwelijks toekwam aan het bekijken van het huis. Bovendien zat ie me op te jutten dat ie het zondag wou weten, terwijl ik het pas woensdag aan de woningstichting hoefde te melden. Ik dacht dat ik assertief was op mun oude dag, maar bij sommigen val ik terug in het oude gedrag van domme truttige muts. Volgens mij is de mutserigheid toegenomen toen het kouder werd en toen duidelijker werd dat de kunstknieën niet echt aansloegen. Ik kan me daar wel iets bij voorstellen. Als je een beetje kwiek ronddartelt in een zomers shirtje dan denkt de ander "Gut is dat mens al 65?". En dan behandelen ze je alsof je de koningin bent. Maar als je een beetje kouwelijk, met zo'n dikke winterjas aan, je pijn staat te verbijten dan denkt de ander "Zo, die muts kan ik wel aan". Zodoende heb ik geconcludeerd dat ik niet het type ben om in de winter te verhuizen want dan kom ik van een koude kermis thuis. Zomers doe ik het op alle fronten beter. Maar ik blijf wel zoeken ook in de winter hoor. Eigenlijk zie ik het helemaal niet zitten ook. Allemaal uitgerookte huizen met bruine plafonds. Eén 55+-flat was erg leuk en ik stond 5 dagen nr. 1, maar op-eens stond ik nr. 5. Er is geen lijn op te trekken. Een andere flat was ook leuk. Voor die flat stond ik 3 weken nr. 4 en in-eens kreeg ik de flat aangeboden. Ik dacht "Wat is er mis met die flat dat kennelijk iedereen hem afwijst?" Nou, ik weet nu wat er mis is. De huidige bewoner laat iedereen inspreken op de masjien en belt never terug. Er was nog een leuke flat waar ik nr. 1 voor stond, maar die bleek bij een woongroep te horen en men verwachtte dat ik gezellig met hen de tuin zou doen en het trappenhuis zou schoonpoetsen. Ik heb dus een brief geschreven aan de woningstichting dat hun systeem niet deugt. Ze hebben me al gebeld en gezegd dat ik gelijk heb, maar dat ze er niets aan kunnen doen. Maar nu was ik dus bij de terminale dame en die woont me daar in een pracht van een verzorgingsflat, zeg. Als je het nodig hebt krijg je zorg. Als je het niet nodig hebt dan niet. Net wat je wilt. Je mag zelf koken, maar je mag ook naar het restaurant en je mag ook tafeltje-dek-je. Je kunt een juf hebben die je huis doet, maar je mag ook zelf stofzuigen. Alles precies zoals jij het wilt. Grote kamer, grote slaapkamer, keuken, douche/toilet en een aparte wasruimte voor de wasmasjien. Gewoon sjiek. Ik hoor alsmaar nare verhalen op de t.v. over verzorgingshuizen, maar niks geen narigheid in die flat. Alles kan. Die terminale dame heeft geen dag niemand over de vloer. Ja, ik zou er knettergek van worden, maar zij vindt het prachtig. De juf die de medicijnen komt brengen is nog niet weg of de juf die komt afstoffen is er al weer. Ik geloof dat ze ook nog weer een aparte juf heeft voor het wassen en plassen. Nou, en dan heeft ze mij er nog bij om tegen aan te praten. Ze heeft 7 kids en die komen bijna allemaal voortdurend op bezoek. Zelfs ongeveer om de beurt bij haar slapen. Niet dat mij dat lollig lijkt, maar ik bedoel maar dat alles kan. Ze zei dat haar dok een jaar geleden had gezegd dat ze nog 3 maanden had en de man is nu stomverbaasd dat ze nog leeft. Ik vroeg of ze zelf niet verbaasd was. "Nee", zei ze, "Dat doet de Here Jezus". Ik heb zo gelachen. Ik kreeg het gevoel dat de Here Jezus die dok te grazen had genomen. Toen vertelde ze van al die lui die over de vloer kwamen en ik zei dat ze helemaal geen tijd had om dood te gaan. Toen moest zij weer lachen. Ze zei dat iedereen denkt dat ze dood gaat, maar dat zij gewoon in coma raakt (hetgeen ook klopt met haar nierziekte) en daarna weer wakker wordt bij de Here Jezus. Volgens mij heeft die vrouw mij nergens voor nodig. Maar ik kwam wel op een idee door die flat en ik ging naar de baliejuf bij de ingang om te vragen hoe dat werkt om hier te kunnen wonen. Dat weet ik nu. Allereerst moet ik ook daarvoor naar de huisarts want de instantie, die je inschrijft, neemt daarna contact op met de huisarts. Dus moet ik wel ff aan mun huisarts gaan uitleggen hoe het mij vergaan is met de knieën, en van de kou, anders kan de man de instantie niks vertellen. Je moet wel krakkemikkig zijn want anders schrijven ze je niet in. Mijn huisarts weet niks van mijn laatste jaar en is vast in de veronderstelling dat ik loop als een kievit. Hoe moet dat nu als ik hem spreek?
Ik heb wel uitgezocht hoe het werkt met elektra en gas en internet etc. als je verhuist. Zo ben ik er achter gekomen wat een splitter is. Je moet doorgeven dat je zus en zo en dan en dan verhuist, je modum etc. uit je oude huis meenemen en je krijgt een pakket toegestuurd en dan moet je zelf de handel weer aansluiten in je nieuwe huis. Incluis splitter. Ik dacht "Bij verhuizen gaat er toch van alles mis, maar alles wat ik er tegen kan doen zal ik doen". Ik weet welk behang ik neem en ook welke vloerbedekking. Ik heb een kennis die me wil verhuizen en die regelt er wel een paar mannen bij. Ik kan inpakkers huren bij Wonen Plus. Die kunnen vast ook uitpakken. Het klusbedrijf van de Omring verhuurt voordelige behangers. Nu het huis nog en dan elke man regelen op de juiste tijd. Ik mag er niet aan denken. Ik merk dat mensen zich niet aan afspraken houden en dus zie ik het al gebeuren dat de behanger en de vloerbedekker tegelijk komen, terwijl de vorige bewoner de vloerbedekking er in liet zodat ik nog vlot weer anderen moet regelen om die oude troep er uit te plukken. Niets klopt meer. Zo had ik een tafeltje besteld en de zaak zou me opbellen als het er was. Ik zou het dan komen halen, maar dat moet ik dan doen via "vervoer van het dienstencentrum". Dat moet ik tenminste 1 dag van te voren regelen. Nou, je snapt het al. Ze bellen niet op tijd of het vervoer belt af of je gaat naar de zaak met het vervoer, maar dan blijkt dat niet jouw tafeltje aangekomen is, maar wel de stoel van iemand anders die ongeveer mijn achternaam heeft. Dan moet ik onverrichter zake huiswaarts, maar uiteraard wel het vervoer betalen. Als ik het aan de meubelzaak uitleg zeggen ze dat ze het begrijpen, maar dat iedereen nu eenmaal fouten kan maken. De man van het vervoer vroeg of de klant nog wel koning is. Dus nu heb ik het helemaal verbruid bij de meubelzaak. Ik hoor nu die gekke reclame van erectiestoornis. Dan denk ik "Waar maken ze zich nu druk over?" Er is kennelijk niks mis met hun knieën. Ze liggen in een prachtig bed in een kamer waar zeker vloerbedekking in ligt en die zeker behangen is en waarvan het plafond gewit is. Koud hebben ze het ook niet, want ff later zie je ze onder een dunnig laken. Toch kijken ze moeilijk. Zou een erectiestoornis dan toch erger zijn dan verhuizen en/of mislukte kunstknieën. Onzin hoor. Ik zeg maar wat om de log nog een beetje lollig te maken (hoop ik).
Ik weet dat veel mensen geen lange verhalen willen lezen en als je dit verhaal te lang vindt dan neem ik het je niet kwalijk als je het meeste overslaat.
Een groet van
Tinka
14 September Al weer terugNou, daar ben ik weer eens. Ik weet niet of het nog wel weer iets wordt met dat spacen, want als je er eenmaal wat uit bent kom je niet makkelijk weer op dreef, zoals ik merk. Ik ben inmiddels op huizenjacht geweest, maar 't is nog niks geworden. Als je echter eenmaal begonnen bent lukt het wel een keer. Verder is nu duidelijk dat de eerste knie-operatie, nu ruim anderhalf jaar geleden, niet helemaal goed gegaan is. Ze hebben de knieschijf niet helemaal goed geplaatst en daarom heb ik nog steeds pijn. Niet goed geplaatst? Tja, wel dat is natuurlijk niet te bewijzen. Kan ook zijn dat het ding verschoven is. Op 2 oktober hoor ik wat dok nu verder wil. Ben ik niet erg teleurgesteld? Ach valt mee, ik wist al lang dat er iets mis was. Eigenlijk wàs ik al lang teleurgesteld en ben er dus een beetje aan gewend.
Ik doe nu vrijwilligerswerk in de palliatieve terminale zorg, waarvoor ik een tijdje geleden die training deed waar ik jullie van vertelde. Ik moet op donderdagmiddag drie-en-half uur een beetje zorgen voor een man van 72 jaar met terminale longkanker. Hij komt af en toe zijn bed uit en strompelt naar een stoel om een sigaret te roken. Hij vroeg "Vind je niet dat ik moet stoppen met roken?" Ik dacht "Dat zullen wel veel mensen tegen hem gezegd hebben" en ik zei "Ach, dat heeft nu toch geen zin meer?" Hij moest een beetje lachen. Hij is erg doof. Dus als hij weer naar bed strompelt en gaat liggen dan zeg ik niks (want hij verstaat het toch niet), maar dan steek ik mijn hand een beetje op en beweeg mijn vingers bij wijze van zwaaien. Hij doet dan hetzelfde en gaat weer ff slapen. Ik lees dan het boek "De vier liefdes" van C.S. Lewis. Je zou denken dat de tijd voorbij kruipt dan, maar dat is niet zo tot mijn verbazing. Wel, jullie zijn weer een beetje op de hoogte.
Prettige zondag gewenst
08 August Weer terugHai peepels, daar ben ik weer eens. Ben een tijd niet op space geweest, want ik had veel andere dingen te doen en ik was ook tijdelijk space-moe doordat die p.c. toch raar bleef doen. Maar nu weet ik dat ik de zaak opnieuw moet installeren en ik weet OOK
 hoe dat moet en dat ga ik één dezer dagen doen en ik kreeg bij voorbaat weer zin in spacen. Nee, ik was niet op vakantie, want ik spaar voor een toekomstige verhuizing. Echter had ik hier wel regelmatig een vakantiegevoel  . Ik ging een paar keer naar het filmhuis en dronk dan eerst koffie in het bijbehorend koffietentje. Ik ben 8 x met een vriend naar boeiende evangelie-diensten geweest in Utrecht en had veel om over na te denken. Verder heb ik al mijn papierentroep geordend en kwam van alles tegen wat ik nog weer eens wou lezen en zo vloog de tijd voorbij. Vorige week heb ik het boek "Ik heb je nooit een rozentuin beloofd" gelezen  . Het gaat over een schizofreen meisje en haar strijd tegen duistere machten. Ik vond het enerzijds eng, maar anderzijds wou ik het toch lezen, want het was ook erg boeiend. Ik ben ook vrij druk geweest met het vrijwilligerswerk voor het Dienstencentrum. Druk op een ontspannen manier hoor! Ben ook nog een keer met een schildersvriendin buiten gaan schilderen. Dat was dolle pret. In-eens kwam er een horde kippen aanlopen en ik voelde me nogal kinds worden en zei dat het konijntjes  waren. Of dat een ouderdomsverschijnsel is? Ben ook nog bezig geweest op Hyves, maar ik kan daar nauwelijks vrienden maken want het is eigenlijk niet echt iets voor mij. Heb er wel weer iets door geleerd en dat is nooit weg. Ik heb er één vriendin en dat is Ciska die ook hier een vriendin is en ik heb er één vriendje en dat is een joch van 13  . Wel lachen, maar het zet geen zoden aan de dijk. Dus binnenkort zal ik daar wel verdwijnen. Tenzij iemand van jullie ook op Hyves zit en mijn vriend wil worden. Nou ja, ik zie wel. 28 June AllerhandeEind van de middag was ik bij de midzomerpicknick
 voor vrijwilligers en medewerkers van het Dienstencentrum West-Friesland. Het was erg leuk om diverse mensen weer te zien met wie ik de training 'terminale zorg' deed. Maar het was ook leuk om nieuwe mensen te ontmoeten. Ik vertelde op een gegeven moment dat ik een boek aan het lezen ben dat gaat over hoe mensen in levensfases zitten. Een man vroeg wie de schrijver is. Ik moest bekennen dat ik dat niet meer wist. Hij zei "toch niet toevallig Lievegoed?" Ik zei verrast "ja, die is het, het schiet me nu weer te binnen". Zo-iets is zo leuk. In-eens heb je dan een gesprek met een wildvreemde doordat je hetzelfde boek gelezen hebt. Het was gelukkig goed weer . Niet echt heel warm, maar warm genoeg om buiten te zijn. Nu iets minder leuks. 2 deuren verder dan mijn deur is er eergisteren een glazen deur ingeslagen. Nu heb ik ook zo'n glazen deur. Ik heb altijd al de pest gehad aan die deur, maar ja, je bent afhankelijk van de woningbouwvereniging. Nu was er verder niet ingebroken. Dus men denkt dat het een ongelukje was of iemand die baldadig
 was. Maar ja, wéten doen ze het niet. Dus nu zet ik 's nachts een huishoudtrappetje tegen de deur. Mocht er dan iemand mijn voordeur in elkaar rammen en naar binnen willen dan struikelt ie over mijn trappetje, zodat ie toch minstens een been breekt of zo. Er wonen hier rare lui hoor. Vorige week hing er een plastic tasje met vuilnis aan mijn voordeurhandvat.Ik baal daar ernstig van. Ik spaar maar gewoon door om te kunnen verhuizen. 't Bevalt me hier niet
 .Een prettig week-end gewenst.
|
||||||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
